Steden beslaan slechts een klein deel van de aarde: slechts drie procent van het wereldwijde landoppervlak is verstedelijkt. Op kaarten verschijnen ze als kleine stippen, omringd door uitgestrekte landschappen. In omvang zijn steden bescheiden.
Toch hebben ze een enorme impact. Op deze kleine ruimte wordt zestig tot tachtig procent van alle energie verbruikt en driekwart van de CO₂-uitstoot geproduceerd. Wat lokaal geconcentreerd is, verspreidt zijn ecologische impact wereldwijd. De stad is geen geïsoleerde plek, maar een knooppunt met invloed ver voorbij de stadsgrenzen.
Deze dualiteit maakt steden paradoxaal. Ze zijn het meest efficiënte woonmodel én de brandhaard van mondiale problemen. In kleine ruimtes komt alles samen: mensen, beweging, warmte en vraag. Wie steden enkel als fysieke plekken ziet, mist hun ware impact.