Meer dan een kwart van de senioren geeft aan te willen verhuizen. De wens is er bij velen. Toch zet jaarlijks slechts een klein deel daadwerkelijk die stap. Volgens ING gaat het om ongeveer vier procent. Er bestaat een duidelijke kloof tussen denken en doen.
Deze kloof is niet alleen financieel of praktisch; het is vooral een kwestie van menselijke emoties. Zolang het dagelijks leven soepel verloopt, lijkt verhuizen voor velen een beslissing voor de toekomst. De huidige woning biedt vertrouwdheid, het sociale netwerk is dichtbij en de dagelijkse routine is vanzelfsprekend. De urgentie ontbreekt... totdat deze plotseling wél aanwezig is.
De seniorenwoningmarkt komt tot stilstand door zowel een gebrek aan passend en betaalbaar aanbod als door menselijk gedrag. Voor starters en gezinnen zou meer beweging op de woningmarkt zeer welkom zijn, maar emotionele barrières houden deze doorstroom tegen. Hierdoor blijven oudere stellen en alleenstaanden wonen in eengezinswoningen die ze in feite al zijn ontgroeid, terwijl juist deze woningen zeer gewild zijn.