Een gemiddeld huishouden verbruikt nog steeds ongeveer 3.500 tot 3.800 kWh per jaar. Wat verandert, is niet zozeer de vraag naar energie, maar de manier waarop we deze opwekken. In de afgelopen tien jaar zijn zonnepanelen aanzienlijk efficiënter geworden. Waar in 2015 nog circa 30 m² nodig was, is dit in 2020 gedaald naar zo'n 20 m². Tegenwoordig kunnen we zelfs vaak uitkomen op slechts 14 tot 16 m².
Hoewel het oppervlakte aan zonnepanelen op daken afneemt, blijft de opbrengst gelijk of groeit zelfs. Dit verandert energiebehoefte van een kwestie van ruimte in een uitdaging van organisatie: waar wekken we energie op, wanneer benutten we deze, en hoe verdelen we het efficiënt?
De stad transformeert daarmee stilletjes van een energieverbruiker naar een energieproducent. Niet op grote schaal en zichtbaar, maar verspreid over duizenden daken tegelijk. Misschien ligt de echte transitie niet in het vergroten van ruimte, maar in het slimmer benutten van wat er al is.
Bronnen: Dit stadsbeeld is gebaseerd op het gemiddelde elektriciteitsverbruik (CBS en RVO), gecombineerd met de toenemende efficiëntie van zonnepanelen, zoals weergegeven door RVO, Milieu Centraal, en TNO. De oppervlakte is indicatief, berekend op basis deze twee gegevens.