Wist je dat meer dan de helft van de wereldbevolking binnen deze ene cirkel leeft? Niet omdat er meer ruimte is, maar omdat het leven daar dichter op elkaar is gepakt. Deze kaart toont aan dat leegte en volheid geen geografische realiteiten zijn, maar menselijke constructies.
Wat we vaak beschouwen als 'drukte', is in feite nabijheid: van mensen, kansen, functies, conflicten en uitwisseling van kennis en inzichten. In dit deel van de wereld zijn steden geen uitzondering, maar het landschap zelf. De stad is niet slechts een plek om binnen te gaan, maar een omgeving waarin je opgroeit, leeft, werkt, ontspant, samenleeft en uiteindelijk weer verdwijnt.
Deze cirkel confronteert ons met een ongemakkelijke waarheid. Niet dat de wereld overbevolkt is, maar dat onze West-Europese manier van denken over ruimte (mogelijk te) ruim is. We meten in vierkante (kilo)meters, terwijl het leven zich afspeelt in relaties, ritmes en dichtheid. Deze kaart herinnert ons eraan dat steden niet ontstaan waar ruimte is, maar waar mensen zich vestigen.
NB >> Misschien is het vanuit dit perspectief helemaal niet gek om meer naar het oosten te kijken in plaats van naar het westen. En dan met name richting de niet-agressieve landen. 😉