Een stad verandert niet alleen door wat we bouwen. Ook de huizen die er al tientallen jaren staan, veranderen langzaam mee. Dat is zichtbaar in de energielabels. In 2010 had 16% van de woningen met een geldig label een A- of B-label. Eind 2024 was dat ruim 51%. Tegelijk kromp het aandeel E, F en G van 25% naar minder dan 14%.
Het is een stille verandering van de bestaande stad. Achter gevels die vaak nauwelijks veranderen, worden woningen geïsoleerd, installaties vervangen en energieprestaties verbeterd. De ruimtelijke transformatie van steden zit blijkbaar niet alleen in nieuwe wijken, hoogbouw of infrastructuur. Soms verandert de stad vooral van binnenuit.
Die ontwikkeling kwam niet vanzelf. Jarenlange aandacht voor energiebesparing, subsidies en regelgeving gingen samen met een steeds duidelijker financieel voordeel voor bewoners. Een energiezuinige woning werd niet alleen beter voor het klimaat, maar ook aantrekkelijker voor de portemonnee. Zeker toen energieprijzen stegen, werd dat voordeel heel tastbaar.
Nu steeds meer woningen een goed energielabel hebben: kunnen beleid en ondersteuning een stap terug doen, of vraagt juist het verduurzamen van de resterende woningvoorraad om blijvende aandacht? En blijven woningeigenaren investeren als verduurzamen financieel minder aantrekkelijk wordt?